نگريستن مداوم به گذشته و زيستن با زخمه ها و شادی های گذشتگان، راه درون کاوی هر ملت بزرگی است که رو به سوی آينده دارد. ملتی که نتواند گذشته اش را به ياد آورد محکوم است که آن را تکرار کند. کاوش در تاريخ زايش و رويش، در واقع کشف پرده هايی از روح خود است.
 |
 |
